«Maradona’nın üstüne her zaman iki ya da üç oyuncu koyduk»

zerozero – 20 yaşında Enzo, 1986 milli takımında zaten tartışmasız bir ilk 11 oyuncusuydu.

Enzo Scifo – Küçük bir düzeltme yapmama izin verin. Ben Euro 84’te, 18 yaşındayken zaten ilk 11’deydim (gülüyor).

zz – Her zaman teknik direktör olarak Guy Thys ile birlikte.

ES – O adam bana bayılırdı, gerçek bu (gülüyor). Belçika futbolunun gelmiş geçmiş en büyük isimlerinden birinden bahsediyoruz. Guy, Italia 90’a kadar bizimleydi. Yaşı epey ilerlemiş bir adamdı ama bulaşıcı bir enerjisi vardı. Sahada her zaman bir fazlasını vermemizi sağlardı.

zz – Peki Mexico 86 adı verilen o olağanüstü maceradan nasıl hatıralarınız kaldı Yalnızca yarı finalde, şu meşhur Diego Maradona’lı Arjantin’e kaybettiniz.

ES – Bu benim ilk Dünya Kupam’dı; sadece bu bile onu özel kılardı. Bir gün futbolcu olmayı, böyle turnuvalarda yer almayı, idolüme öykünmeyi hayal etmiştim. Sanki yalnızca bir ay içinde bütün hayallerimi gerçekleştirmiş gibi hissettim. Kendimi dünyanın zirvesinde hissettim.

zz – Yarı finalde Arjantin’e karşı ve çeyrek finalde İspanya’ya karşı oynanan maçlar, her hatırat koleksiyoncusunun arşivine girecek türdendi.

ES – Katılıyorum. Bunlar insanın zihnine kazınan, arkadaş sohbetlerinde tekrar tekrar anlatılan maçlar.

zz – Elbette Maradona vardı, ama 1986’nın Belçika yılı olabileceğini hissettiniz mi

ES – Maradona olmasaydı, Belçika dünya şampiyonu olurdu. Bugüne kadar da buna inanıyorum. Bizden daha güçlü takımlar vardı ama oyunu okuma konusundaki zihinsel kapasitemiz o Dünya Kupası’ndaki en iyisiydi. Bay Thys sayesinde.

Kağıt üzerinde bizden üstün görünen takımları gayet iyi yenebilirdik, çünkü sahada daha zekiydik. Teknik olarak çok güçlü genç oyuncularla, aklı başında olan ve gençleri gerektiğinde hizaya sokmayı bilen tecrübeli isimlerin iyi bir karışımına sahiptik.

zz – Pfaff, Gerets, Ceulemans…

ES – Hepsi büyük adamlardı. En iyi takımı ancak büyük bir ekip olarak geçebilirdik.

zz – Sovyetler Birliği’nden mi bahsediyorsunuz

ES – Aynen öyle. Fiziksel ve teknik açıdan herkesin önünde olan, yıldızlarla dolu bir ekipti. Çok büyük bir sürpriz oldu ve bu bize o ana kadar sahip olmadığımız bir özgüven verdi. Uzatmalarda 4-3… vay canına, ne maçtı ama, ne maçtı.

zz – Enzo Scifo’nun golüyle.

ES – Sol taraftan arkadaşım Franky Vercauteren’den gelen harika bir ortaydı. Kendisi birkaç yıl önce Sporting’i de çalıştırmıştı, doğru mu

zz – Doğru.

ES – Topu güzel kontrol ettim ve şutu da iyi çıkardım. Rinat Dasaev’in yapabileceği hiçbir şey yoktu.

zz – Rüya Azteca Stadı’nda sona erdi.

ES – Tabii ki Maradona. Ama sadece o değil.

zz – Takım arkadaşınız Nico Claesen hakemden çok şikâyet etti.

ES – Üzerinden 40 yıl geçti. Bunun ucuz bir mazeret gibi geldiğini biliyorum ama… görüntüleri izlediniz mi

zz – Görüntüleri izledik.

ES – Bize çok zarar verildi. İleri uçtaki oyuncularımıza karşı verilen bazı skandal derecede yanlış ofsayıtlar var. O maça iyi hazırlanmıştık; Maradona’nın üstüne her zaman iki ya da üç oyuncu koyduk ve ardından onların savunmasının arkasına uzun toplar atmayı denedik, çünkü stoperleri ağırdı. Yazık oldu.